NR CAS:5851-46-7 1H-Benzimidazol,2-pentylo-(9CI)/2-pentylo-1H-benzo[d]imidazol

Stosowany jest głównie jako inhibitor korozji metali, zwłaszcza do ochrony stali w środowisku kwaśnym. Można go również stosować jako półprodukt w syntezie organicznej do wytwarzania innych związków funkcjonalnych.

W przemysłowym procesie cyklicznego mycia kwasem nastąpi pewien stopień degradacji lub awarii, gdy roztwór kwasu będzie używany przez dłuższy czas. Dzieje się tak głównie na skutek ciągłego gromadzenia się w roztworze kwasu produktów korozji, które mają silne właściwości utleniające i powodują uszkodzenie struktury cząsteczek organicznych inhibitorów korozji, co skutkuje zmniejszeniem ich skuteczności hamowania korozji.

Powłoka ochronna utworzona przez 2-pentylobenzimidazol ma doskonałą stabilność termiczną. Jego temperatura rozkładu wynosi zwykle powyżej 240 stopni i jest bardzo stabilna w ogólnym trawieniu przemysłowym (w temperaturze pokojowej do 80 stopni). Rozkłada się wyłącznie pod wpływem ciepła w ekstremalnych warunkach, takich jak lutowanie rozpływowe w wysokiej temperaturze w produkcji elektroniki (230-260 stopni), zapewniając w ten sposób jakość spawania.

Aktualne badania wskazują, że związki benzimidazolu mogą stwarzać pewne zagrożenia ekologiczne w środowisku. Mają tendencję do przedostawania się do zbiorników wodnych, a niektóre produkty ich rozkładu mogą wykazywać trwałość, mobilność i potencjalną toksyczność dla organizmów wodnych. Dlatego podczas produkcji i stosowania konieczna jest ścisła kontrola emisji, aby zapobiec zanieczyszczeniu wody.

Głównie poprzez mechanizm adsorpcji chemicznej. W roztworze kwaśnym N lub S w cząsteczkach zapewniają wolne pary elektronów, które tworzą wiązania koordynacyjne z Fe na powierzchni metalu. Dzięki temu układa się kierunkowo na powierzchni metalu i tworzy gęsty film ochronny.

Głównym powodem, dla którego można go przechowywać w temperaturze pokojowej w hermetycznym i-światłoszczelnym pojemniku bez konieczności utrzymywania niskiej temperatury, jest to, że jego struktura molekularna charakteryzuje się doskonałą stabilnością chemiczną i termiczną. W temperaturze pokojowej nie następuje spontaniczna degradacja, utlenianie, izomeryzacja lub inne reakcje inaktywujące. Przechowywanie w niskich temperaturach nie może jeszcze bardziej poprawić jego stabilności; zamiast tego zwiększa koszty. Wymóg przechowywania-odpornego na działanie światła wynika z tego, że sprzężony aromatyczny pierścień heterocykliczny jego macierzystego jądra benzimidazolu jest wrażliwy na światło (zwłaszcza na światło ultrafioletowe), a ekspozycja na światło powoduje utlenianie fotochemiczne i niewielką degradację strukturalną, uszkadzając podstawowe grupy funkcyjne cząsteczki, co skutkuje znacznym osłabieniem jej podstawowych aktywności, takich jak hamowanie enzymów, koordynacja metali/hamowanie korozji.